Лекцыйныя курсы 2020-21 г.г.

Іван Новік: Абдзіраловіч і яго эпоха. Інтэлектуальная культура Беларусі 20-30  гадоў XX стагоддзя. 

Тады – у Сярэдняй Літве дваццатых Канчэўскага, таксама было шмат палітычных праграмаў і ідэалогіяў. Ён азіраўся навокал і бачыў аднолькава аблудныя шляхі, – варажнечы, вайны да апошняга знішчанага апаненту і механічнага кампрамісу, адкладзенай на заўтра бойкі, – і не згаджаўся абіраць ніводны. Але бачыў ён і іншае: як сацыялісты і камуністы, рэвалюцыянеры і лібералы, беларусы, габрэі, палякі, немцы, літоўцы і рускія Віленшчыны ядналіся ў кааператывах і пасольскіх Клубах, каб вырашыць бягучыя і надзённыя патрэбы Краю і сваіх народаў. Знаходзілі формы еднасці і салідарнасці, нягледзячы на розныя ідэалы і палітычныя праграмы, без здрады ім, але і без бясплённага рэзанёрства. Акурат такую салідарнасць і назваў «ліючайся формай».

Адам Глобус: Код вызвалення: беларуская літаратура 70-80 гадоў XX стагоддзя.: беларуская літаратура 70-80 гадоў XX стагоддзя.

Таццяна Валодзіна: Фальклорная традыцыя ў часе і прасторы.

Святлена Немагай: Беларуская музыка эпохі рамантызма.

Ганна Севярынец: Супольная памяць і супольнае забыццё. Беларуская літаратура ў мемах, міфах і легендах.

У час, калі мы завяршаем будаўніцтва апошняй мадэрновай нацыі Еўропы, узнікае патрэба перагледзець рэестр нашых агульных ведаў пра сябе, якія лягуць у падмурак новай нацыянальнай гісторыі, якая, як вядома, існае ў масавай свядомасці ў выглядзе мемаў, міфаў і легендаў. Шчэ Эрнэст Рэнан папярэджваў: гісторыя нацыі – гэта не толькі тое, што народ супольна памятае, але і тое, што ён супольна забывае. Што памятаць і што забыць нам цяпер?

Вольга Бабкова: Чалавек і свет у старабеларускай культуры.

Змест шматлікіх дакументаў, якія захоўваюцца ў Гістарычным архіве Беларусі, дае ўнікальную магчымасць даведацца пра штодзённае жыццё людзей беларускіх гарадоў і мястэчак, вёсак і фальваркаў — пра вяселле і войны, корчмы і кошты, адзенне і стравы, пра колеры, пра смерць – адным словам пра свет пачуццяў і рэчаў тагачаснага чалавека.

Кацярына Масэ: “Што ўсё гэта значыць?” Сэміётыка мовы і мыслення.

Мы з вамі – таксама знакавыя істоты, якія, аднак, настолькі зрасліся са сваёй «знакавасцю», што перасталі яе адчуваць і ўсведамляць. А між тым знак – гэта не проста носьбіт інфармацыі, а найскладанейшы кагнітыўны канструкт, які абслугоўвае такія падставовыя сістэмы жыццядзейнасці чалавека, як камунікацыя і мысленне. Што такое моўны знак? Ці сапраўды словы «адлюстроўваюць рэчаіснасць»? Як насамрэч ажыццяўляецца абмен інфармацыяй паміж людзьмі?

Юры Пацюпа: Культура маўлення – моўная інжынерыя – метаграматыка.

Павел Свярдлоў: Журналістыка ў часы рэвалюцыі.

Францішак Вячорка: Цывілізацыйныя змены ў інфармацыйнай прасторы.